دسته‌ها
چه بپوشیم؟ دسته‌بندی نشده

چگونه ساق پای نازک داشته باشیم؟

بسیاری از زنان در همه جای دنیا و با هر نژادی از پای بلند و لاغر و کشیده به نسبت سوپرمدلها بی‌بهره‌اند.
هنگامی ساق و مچ پای ضخیمی دارید، نه تنها پیدا کردن لباس هایی که با مدل بدن شما سازگاری داشته باشند سخت نیست بلکه میتوانید با انتخاب لباسهای درست تصویری نزدیک به انچه دوست دارید بقیه از شما بببینند بسازید. هرگز تسلیم نشوید مد به شما کمک خواهد کرد. اگرچه شما نمی توانید شکل طبیعی پاها و مچ پا را تغییر دهید ولی برخی از ترفندهای ساده یک ظاهر طراحی شده وجود دارد که به شما کمک می کند هنگام لباس پوشیدن احساس اطمینان کنید.

در اینجا ۱۰ نکته امتحان شده و آزمایش شده وجود دارد که مانند جادو کار می کنند تا پاهای ضخیم کوتاه، باریک شوند.

در نیمه اول بدن خود متمرکز شوید
این بسیار واضح است که اگر نمی خواهید مردم به پاهای شما نگاه کنند، روی نیمه اول بدن خود تمرکز کنید. دامن یا شلوار ساده را انتخاب کنید، چشمهای خود را ارایش کنید، چشمهای ارایش شده توجه زیادی را به خود جلب میکنند، وسایل جانبی مانند روسری و گردنبند براق و گوشواره استفاده کنید. این ترفندها همچنین باعث می شود پاهایتان کشیده‌تر به نظر برسد، که برای زن ریزاندام با پاهای کوتاه تر مهم است.
دامن بلند را امتحان کنید
می دانیم که در هنگام داشتن پاها و مچ پا کلفت، سعی میکنید جلو وسوسه‌اتان برای ئوشیدن دامن بایستید، اما واقعاً لازم نیست! قاعده کلی که به آن می چسبیم همان خط گسترده تر است، باریک تر به نظر رسیدن پاهای شما. بنابراین دامن های خیلی کوتاه و خیلی بلند را فراموش کنید و درعوض به دنبال دامن های میدی یا طراز وسط دهه پنجاه بروید. آنها مانند سحر و جادو کار می کنند تا در مقابل، ساق و مچ پای شما باریک تر به نظر برسند. یکی را انتخاب کنید که دقیقاً زیر یا بالاتر از زانو باشد زیرا این باعث می شود پاهای شما کشیده‌تر به نظر برسد.
پارچه های سبک بافت را انتخاب کنید
هرگز لباسهای چسبنده نپوشید و در عوض پارچه های نرم و روان را انتخاب کنید. این کار هم برای شلوار و هم دامن استفاده کنید. برای زن ریزه اندام که دارای ساق ئای کلفت‌تریست شلوارهای پهن با جنس نخی باید در کمد لباس شما باشد، دامن زنانه بلند با جنس پارچه سبک بافت بهترین انتخاب شما بعد از شلوار گشاد است
لباسهای مشکی مات بپوشید
لباس تنگ مات سیاه یک ناجی کمد لباس است. هنگامی که هوا مناسب پوشیدن لباسهای تیره است، کفش های سیاه خود را بپوشید و باعث لاغر به نظر رسیدن ساق پا و مچ پاهای شما می شوند.
جفت مناسب برای شلوار را پیدا کنید
یک جفت شلوار کاملا برش خورده را به رنگ تیره پیدا کنید، شلوارهای بوت‌کات زنانه برای زن ریزه با ساق پای ضخیم مناسب است و با نشستن درست بالای کفش، پاها را کشیده‌تر نشان میدهد. به عنوان یک قاعده کلی، از پوشیدن هرگونه لباس چسبانی، خودداری کنید و همچنین از شلوارهایی که انتهای انها درست روی مچ پا است.

از بندهای مچ پا خودداری کنید
با گره زدن یا خم شدن هر چیزی در اطراف مچ پا، از جلب توجه به نقاطی که در ان نقظه ضعف دارید خودداری کنید. این کار فقط ساق و مچ پا های شما را گسترده تر نشان میدهد. بندهای مچ پا و پا بندها نیز دشمن زن ریزه اندام است زیرا آنها قسمتی از شما را قطع می کنند و باعث می شوند پاهایتان کوتاه تر از آنچه واقعاً هستند به نظر برسد.
پاشنه ها بهترین دوستان شما هستند
یک کفش پاشنه بلند با پاشنه متوسط و کوچک، ساق پاهای شما را متعادل می کند و باعث می شود مچ پا شما باریک تر به نظر برسد. در مقابل، پاشنه های میخی یا فانتزی ساق پاهای شمارا به صورت اغراق امیزی بزرگ نشان میدهد ، بنابراین سعی کنید هرگز از انها استفاده نکنید. برای زن ریزه اندام که به بلند به نظر رسیدن نیاز دارد، یک پاشنه بلند نیز به لطف اینچ های اضافی باعث می شود احساس اطمینان و اطمینان بیشتری داشته باشید.
چیزی انتخاب کنید برای انگشتان پا
کفش انگشتی، قسمت پایینی پاهای شما را لاغر به نظر میرساند. همینطور کفش تابستانیی که قسمت زیادی از پاهای شمارا نشان میدهد، زیرا این باعث می شود مچ پای شما باریک تر به نظر برسد و پاهای شما حتی کشیده‌تر به نظر برسند.
کفش برهنه باریک
این قدیمی ترین حقه است اما واقعاً کارایی دارد. کفش های برهنه و پاهای برهنه ، ساق و مچ پا شما را کشیده‌تر و لاغرترنشان میدهد. رنگ پوست خود را با کفش خود مطابقت دهید و فوراً چند اینچ به اندازه پاهای خود اضافه کنید.
روی چکمه های بلند سرمایه گذاری کنید
بهتر است از چکمه هایی که تا مچ پای شما هستند دوری کنید زیرا این موارد مانند بندهای مچ پا، مچ پا شما را قطع می کنند و باعث می شوند پاهای شما کوتاه تر و پهن تر به نظر برسد. اما یک بوت به طول زانو با جزئیاتی در بالا مانند یک سگک، چشم را از مچ پا شما دور می کند.

دسته‌ها
چه بپوشیم؟

چه جورابی بپوشیم؟

قوانین پوشیدن جوراب؛
قانون یک؛ با کفش ورزشی و یا بوت جوراب کم‌رنگ بپوشید. جوراب‌های کوتاه برعکس جوراب‌های بلند انتخاب درست‌تری برای این نوع از کفش‌ها هستند، این جوراب‌ها درست زیر استخوان مچ پا جای می‌گیرند. این جوراب‌ها پای شمارا خنک نگه می‌دارند، ضمن اینکه استایل شما نیز بستگی به انتخاب جوراب همراه این کفش‌ها را دارد. جوراب‌های کوتاهی که دوستشان داریم برای زمستان مناسبند.

قانون شماره دو؛ اگر نمی‌خواهید مچ پا دیده شود، جوراب ساق بلند مات بپوشید. هنگامی که شما یک بوت کوتاه و یک شلوار پاره شده دارید اما نمی خواهید پوستتان دیده شود (مثلا اگر هوا سرد باشد) یک جوراب سیاه متوسط یا جوراب بلند تا زانو بپوشید. جوراب پشمی مشکی و مات از نظر بصری پای شمارا کشیده‌تر و لاغرتر نشان می‌دهد.

قانون شماره سه؛ با کفش‌هایی که نیازی به دیده شدن جوراب ندارند، جوراب بپوشیم؟ جواب این سوال بله است، یک سری جوراب‌های کوتاه که دارای ترمز داخلی هستند مانع سر خوردن پای شما داخل کفش می‌شوند، ضمن این‌که برای جلوگیری از تعریق کف پا گزینه‌ای بهتر از این نوع جوراب‌ها نیست. این جوراب‌ها هیچ سطحی از روی پای شمارا نشان نمی‌دهند.

قانون شماره چهار؛ اگر تمایلی به دیده شدن مچ پا ندارید، جوراب مورد علاقه‌ی خود را بپوشید. هنگامی که شما از کفش‌های روزانه‌ی خود استفاده می‌کنید، مچ پای خود را گرم و امن نگه دارید،از رنگ‌های متضاد با کفش استفاده کنید، سعی کنید جوراب شما الگوهای جالبی داشته باشد تا آن را از کاربردی به فشن تغییر دهید.

قانون شماره پنج؛ خب، خب، ما میدانیم که این بسیار مسخره است، این بر خلاف تمام چیزهاییست که به ما آموزش داده شده، ایا مد نیز همین را میخواهد؟ اکثر کسانی که از مد نیز دور بوده‌اند می‌دانند که احتمالا این یک نقص در مد است، اما شخصی، در جایی تصمیم گرفت که جوراب با صندل را به عرصه‌ی مد بیاورد و ما در این روزها بیشتر شاهد آن هستیم. این ترندهای جدید و عجیب غریب گاهی مانند پتکی بر سرمان کوبیده می‌شود که آیا آنقدر برای پوشیدن چنین چیزی جوان و جسور هستیم؟

دسته‌ها
مد قبل از سال ۲۰۰۰

داستان شلوار در آمریکا


اما اسنودگراس به خاطر پوشیدن شلوار دستگیر شد او با پوشیدن شلوار در سال ۱۸۵۲ شوری در موج پوشش زنان در بوستون ایجاد کرد. او بارها مورد تمسخر قرار گرفت، دستگیر شد، و به خانه پدرش در شهر نیویورک بازگردانده شد، اما آن روزها به خاطر دستگیری های پی‌درپی به اخبار ملی تبدیل شده بود. او عاشق لباس مردانه بود ولی تصویری که از اون بود؛ دختر احمقی بود که سمت لباس‌های مردانه می‌رود و یا یک زن عجیب و غریب که در شهر پرسه می‌زند!
اما اسنودگراس دختر بسیار زیبا و جوان ۱۷ ساله‌ی یک افسر پلیس در شهر نیویورک بود. او متوجه شد که پوشیدن شلوار یا شلوارک و یک کت جیر بسیار راحت و شیک است. اتفاق‌های پیرامون اما و حرکات جسورانه‌ی او توجه سردبیران بوستون را به خود معطوف کرد.
اسنودگراس الگوی خوبی برای دیگران شد، نسخه‌ای که نشان می‌داد هرکسی میتواند برای پوشش خود تصمیم بگیرد. در طول یک هفته پس از اختصاص اخبار به شلوار پوشیدن اما، روزنامه‌ی بوستون هرالد گزارشی از چند زن شلوارپوش منتشر کرد. روزنامه‌ی دیلی آلتای کالیفرنیا در گزارشی با عنوان «نامه‌ای از بوستون» گزارش داد که اسنودگراس در بارها و خانه‌های آشامیدنی دیده می‌شود، در مسابقات اسب دوانی شرط بندی می‌کند و کارهایی را انجام می‌دهد که صریحا پسرانه و مردانه‌ست. اسنودگراس برا گرفتن شغل بارها خود را فردی به نام جورج گرین معرفی کرد ولی هر بار توسط پلیس دستگیر شد و به نیویورک بازگردانده شد. او بعدها دوباره به بوستون بازگشت و با لباس زنانه در قهوه خانه‌ای شروع به کار کرد. در ان سال‌ها همه درباره‌ی اما اسنودگراس صحبت میکردند، او آرامش قاضی‌ها در منطقه‌ی شرق به هم ریخته بود.
در ماه دسامبر اما به بوستون بازگشت و آغازی دوباره بود برای شلوار پوشیدن او.
سه سال بعد، مردم در شهر نیویورک تأثیر بیشتری در رابطه با اتفاقات اما اسنودگراس از خود نشان دادند، نیویورک تایمز راجع‌به زنانی نوشت که علاقه‌ی زیادی به زن نبودن خود نشان می‌دادند و پوشیدن شلوار و کوتاه کردن مو را نشانگر این اتفاق می‌دانست. مثلاً مصاحبه با چارلی زن ۱۹ ساله‌ی اهل نیواورلئان که توضیحات اون بعد از دستگیری نشان می‌داد سه سال پیش با اما در ارتباط بوده‌است، او دلیل شلوار پوشیدن خود را اینگونه توضیح داد که « بهتون اعتماد بیشتری میشه و دستمزد بیشتری میگیرید.»
در ماه‌های آینده بعد از آزادی اما اسنودگراس، در جای جای آمریکا زنان به شلوار پوشیدن روی آورند، زنان بسیاری به خاطر پوشیدن شلوار بازداشت و زندانی شدند ولی خبری از اما اسنودگراس نبود، شاید به استرالیا فرار کرده بود، شاید زندانی شده بود و شاید با تغییر قیافه و شلواری به تن جاده‌های آمریکا را درمی‌نوردید.

دسته‌ها
مد قبل از سال ۲۰۰۰

مد در هشت دهه قبل از قرن بیست

در صد سال گذشته، مد دهه ۱۹۲۰ به عنوان پر زرق و برق ترین و خلاق‌ترین دوره‌های تاریخ مد مدرن شناخته می‌شود، مهمترین نکته در مورد مد دهه‌ی ۱۹۲۰ قابل تشخیص و متمایز بودن آن با سایر دهه‌ها است، مد در دهه ۱۹۲۰ مانند یک شبح سیاه سفید و بلند بود، ظرافت‌ها به چشم می‌آمدن و منحنی‌های بدن به هیچ وجه برجسته نشده بودند. دستکش‌های کوچک و سفید طرفدار داشتند وخز زیادی در یقه و آستین کت‌ها استفاده شده بود وهمه‌ی کفش‌ها معمولا پاشنه های بلندی داشتند. سنجاق سینه و گردنبندهای مروارید اکسسوری معمول برای استفاده‌ی زن مدرن بودند. کیف پول به عنوان اکسسوری اصلا رایج نبود زیرا بیشتر زنان پول خود را با صورتحساب پرداخت می‌کردند.
در دهه‌ی ۱۹۳۰ زنان در همه‌جا لباس رسمی می‌پوشیدند، فرقی نمی‌کرد در محل کار یا خانه، تلاش آنها رعایت مد در تموم روزها و تمام مکان‌ها بود، لباسهای که همراه آنها کت بلندی پوشیده می‌شد بسیار محبوب بودند، زنان لباسهای پوشیده‌تری می‌پوشیدند تا سطح کمتری از بدن خود را نشان دهند همینطور تصمیم به حذف کلاه یکی از نمودهای مد در این دهه است. الگوی لباس‌ها همه جذاب و زیبا بود، پر از گل، لباسهای گلدار محبوبترین کالایی بود که یک زن می‌توانست از آن بپوشد، خز همچنان محبوب بود و جالب این‌که در این دوره طراحی و دوخت لباس به عهده خود زنان بود، بازیگران زن نیز لباسهای پر زرق و برق می‌پوشیدند، و موهایشان را نزدیک سرشان جمع می‌کردند.
مد در دهه ۱۹۴۰ واضح‌تر از دهه‌ی قبل خودش بود، جدیدتر و جمع‌وجور تر بود، حتی با این‌که صنعت مد در دهه ۱۹۴۰ به جنگ جهانی دوم مغلوب شد، مانع طراحان مد از طراحی و دوخت لباسهای پرزرق و برق نشد، البته که بعد از اتمام جنگ اوضاع عجیب‌تر از قبل شد. دستکش یک ضرورت بود، تقریبا هیچ تصویری از زنان در دهه‌ی ۱۹۴۰ پیدا نمی‌کنید که بدون دستکش باشند، دیده شدن انحناهای بدن بسیار پرطرفدار شدند، شانه‌های و سینه‌ها به طرز بی‌پروایی در معرض دید بودند، پوشیدن کت بارانی خوش پوش و خز دار در فصلهای گرم هم جزو ضرورتهای رعایت مد در این دهه بود.
مد در دهه پنجاه از ابتدا تا انتها بسیار متفاوت بود. این دهه شاهد معرفی سبکهای جدید و زیادی بود که به دهه ۱۹۲۰ ادای احترام می‌کردند، خط کمر در دهه ۱۹۵۰ یک مسأله‌ی بسیار مهم بود، البته بعضی از زن‌ها لباسهای تنگ و یک راسته‌ی دیور را که بدون کمربودند دوست داشتند که به آنها Sack Drees می‌گفتند. در نخستین سالهای بعد از جنگ جهانی توسط مورخان به عنوان دوره‌ی گذار مد تلقی شد، مشخصه اواخر این دهه، موها کوتاه و مدرن شد و خط کمر کوتاهتر.
دهه شصت از هر نظر دو قطبی بود، مثلا مد اوایل دهه شصت کاملا یادآور ۱۹۵۰ بود، محافظه کار و خب البته کلاسیک تر، ولی در اواخر دهه شصت کاملا برعکس بود لباسهایی با رنگ روشن، پیرآهن کرواتی، موهای بلند، دامن‌های کوتاه. اواخر دهه شصت مد مانند یک اجاق گاز قدیمی‌ منفجر شد؛ زنان نسبت به گذشته پوست بیشتری از خود را به نمایش گذاشتند، برای اولین بار در قرن نوزدهم لندن مرکز دنیای مد بود، تهاجم انگلیس به فرهنگ‌ها با بیتلز تمام نشد آنها همه‌ی قسمت‌ها مخصوصاً مد را در آن سال‌ها تحت اختیار خود گرفتند.
مانند دهه‌های قبل، مد این دهه نیز از ابتدا تا انتها تغییر کرد اما تغییر مد در دهه‌ی هفتاد با دهه شصت قابل مقایسه نیست و اینگونه شناخته نمیشود با این حال مطمئنا سبک سالهای اول دهه هفتاد مانند دهه شصت و اواخر آن مانند دهه‌ی هشتاد بود. پرررنگترین مسأله در لباس زنان در دهه‌ی هفتاد شلوار بود، زنان در همه‌جا شلوار می‌پوشیدند، مدیران زن، بازیگران، زنان در خانه و زنان در مهمانی شلوار جین داشتند، این متمایزترین اتفاق در مد دهه‌ی هفتاد بود، مهمتر از همه زنان سرانجام می‌توانستند هر آنچه را که می‌خواستند بپوشند، البته که نقش‌های جنسیتی هنوز نقش مهمی در انتخاب کمد لباس داشت اما در مقایسه با دهه های قبل مد زنان در دهه ۱۹۷۰ چیزی خلاصه از انقلاب در مد بود.
در دهه هشتاد مد برای زنان تغییرات چشمگیری کرد، از لباس و پارچه تا مدل مو، تقریبا چیزی بدون تغییر نماند اما این اتفاق سریع صورت نگرفت، در اوایل دهه هشتاد زمان پارچه‌های نرم و رنگهای خنثی را ترجیح می‌دادند تقریبا گویا رنگ دشمن بود و بز تنها گزینه، البته قهوه‌ای، برنزه و نارنجی نیز استفاده میشد و نئونی که مد دهه هشتاد را مشهور کرد.تقریبا در این دهه تقریبا هر زنی صاحب روسری بود، توجه به یقه و آستین لباس زیاد بود، بلوز‌های ابریشمی بازگردانی شدند و اسپری مو یک روتین در زندگی زنان بود.

مد در دهه‌ی نود بسیار متمایز بود. درحالیکه مانند دهه‌ی قبل خود مطرح نبود، دهه نود سعی کرد، رفتار باهوش و کلاسیک‌تری از خودش نشان دهد. لباسهای متداول دهه نود شامل، لگ‌های تنگ مشکی با لباسهای اورسایز (سایز بزرگ)، کفش‌هایی زنانه‌ای که پاشنه های بلندی نداشتند، تی‌شرت‌های پشمی، جین تمام لباس‌ها؛ تی‌شرت، ژاکت، دامن، کفش‌های اسپورت تابستانی، لباس به رنگ‌ مات، لباسهای ابریشمی، یقه اسکی(زیر ژاکت یا ژاکت)و …مانند سایر دهه‌ها، مد از ابتدای دهه‌ی نود تا پایان آن به طرز چشمگیری تغییر کرد، شروع تغییرات مد دهه‌ی نود از سال ۱۹۸۹ بود، البته که تا سال ۱۹۹۳ نگاه همان نگاه دهه هشتاد بود اما تا سال ۱۹۹۴، همه سبک خود را تغییر داده بودند جواهرات دست ساز و لباسهایی که سلف دیزاین بودند بسیار محبوب شده بودند، در آن زمان مد دهه هشتاد تبدیل به چیز بدی شده بود؛ اسپری مو و آرایش زیاد و لباس چشمک زن برای دهه هشتاد بود و اولد فشن و بد دیده می‌شد، بیشتر زنان الگوها و رنگهای وحشی را نمی‌خواستند، آنها دنبال رنگ های مات و ساده بودند.
با پیشرفت مد در دهه نود، مد به آنچه در طول دهه ۲۰۰۰ می‌بینید شباهت بیشتری پیدا کرده بود، خدا گرنج به تدریج محو شد و لوند و زیبا به نظر رسیدن بازگشت، لباس تنگ دوباره پوشیده شد و زرق و برق به آرامی در حال بازگشت به دنیای مد بود که خبرهای خوبی برای طراحان مد بود که سعی کرده بودند جلوه‌های زیبایی رو به خود جلب کنند

مد در دهه‌ی نود بسیار متمایز بود. درحالیکه مانند دهه‌ی قبل خود مطرح نبود، دهه نود سعی کرد، رفتار باهوش و کلاسیک‌تری از خودش نشان دهد. لباسهای متداول دهه نود شامل، لگ‌های تنگ مشکی با لباسهای اورسایز (سایز بزرگ)، کفش‌هایی زنانه‌ای که پاشنه های بلندی نداشتند، تی‌شرت‌های پشمی، جین تمام لباس‌ها؛ تی‌شرت، ژاکت، دامن، کفش‌های اسپورت تابستانی، لباس به رنگ‌ مات، لباسهای ابریشمی، یقه اسکی(زیر ژاکت یا ژاکت)و …مانند سایر دهه‌ها، مد از ابتدای دهه‌ی نود تا پایان آن به طرز چشمگیری تغییر کرد، شروع تغییرات مد دهه‌ی نود از سال ۱۹۸۹ بود، البته که تا سال ۱۹۹۳ نگاه همان نگاه دهه هشتاد بود اما تا سال ۱۹۹۴، همه سبک خود را تغییر داده بودند جواهرات دست ساز و لباسهایی که سلف دیزاین بودند بسیار محبوب شده بودند، در آن زمان مد دهه هشتاد تبدیل به چیز بدی شده بود؛ اسپری مو و آرایش زیاد و لباس چشمک زن برای دهه هشتاد بود و اولد فشن و بد دیده می‌شد، بیشتر زنان الگوها و رنگهای وحشی را نمی‌خواستند، آنها دنبال رنگ های مات و ساده بودند.
با پیشرفت مد در دهه نود، مد به آنچه در طول دهه ۲۰۰۰ می‌بینید شباهت بیشتری پیدا کرده بود، خدا گرنج به تدریج محو شد و لوند و زیبا به نظر رسیدن بازگشت، لباس تنگ دوباره پوشیده شد و زرق و برق به آرامی در حال بازگشت به دنیای مد بود که خبرهای خوبی برای طراحان مد بود که سعی کرده بودند جلوه‌های زیبایی رو به خود جلب کنند