دسته‌ها
مد قبل از سال ۲۰۰۰

داستان شلوار در آمریکا


اما اسنودگراس به خاطر پوشیدن شلوار دستگیر شد او با پوشیدن شلوار در سال ۱۸۵۲ شوری در موج پوشش زنان در بوستون ایجاد کرد. او بارها مورد تمسخر قرار گرفت، دستگیر شد، و به خانه پدرش در شهر نیویورک بازگردانده شد، اما آن روزها به خاطر دستگیری های پی‌درپی به اخبار ملی تبدیل شده بود. او عاشق لباس مردانه بود ولی تصویری که از اون بود؛ دختر احمقی بود که سمت لباس‌های مردانه می‌رود و یا یک زن عجیب و غریب که در شهر پرسه می‌زند!
اما اسنودگراس دختر بسیار زیبا و جوان ۱۷ ساله‌ی یک افسر پلیس در شهر نیویورک بود. او متوجه شد که پوشیدن شلوار یا شلوارک و یک کت جیر بسیار راحت و شیک است. اتفاق‌های پیرامون اما و حرکات جسورانه‌ی او توجه سردبیران بوستون را به خود معطوف کرد.
اسنودگراس الگوی خوبی برای دیگران شد، نسخه‌ای که نشان می‌داد هرکسی میتواند برای پوشش خود تصمیم بگیرد. در طول یک هفته پس از اختصاص اخبار به شلوار پوشیدن اما، روزنامه‌ی بوستون هرالد گزارشی از چند زن شلوارپوش منتشر کرد. روزنامه‌ی دیلی آلتای کالیفرنیا در گزارشی با عنوان «نامه‌ای از بوستون» گزارش داد که اسنودگراس در بارها و خانه‌های آشامیدنی دیده می‌شود، در مسابقات اسب دوانی شرط بندی می‌کند و کارهایی را انجام می‌دهد که صریحا پسرانه و مردانه‌ست. اسنودگراس برا گرفتن شغل بارها خود را فردی به نام جورج گرین معرفی کرد ولی هر بار توسط پلیس دستگیر شد و به نیویورک بازگردانده شد. او بعدها دوباره به بوستون بازگشت و با لباس زنانه در قهوه خانه‌ای شروع به کار کرد. در ان سال‌ها همه درباره‌ی اما اسنودگراس صحبت میکردند، او آرامش قاضی‌ها در منطقه‌ی شرق به هم ریخته بود.
در ماه دسامبر اما به بوستون بازگشت و آغازی دوباره بود برای شلوار پوشیدن او.
سه سال بعد، مردم در شهر نیویورک تأثیر بیشتری در رابطه با اتفاقات اما اسنودگراس از خود نشان دادند، نیویورک تایمز راجع‌به زنانی نوشت که علاقه‌ی زیادی به زن نبودن خود نشان می‌دادند و پوشیدن شلوار و کوتاه کردن مو را نشانگر این اتفاق می‌دانست. مثلاً مصاحبه با چارلی زن ۱۹ ساله‌ی اهل نیواورلئان که توضیحات اون بعد از دستگیری نشان می‌داد سه سال پیش با اما در ارتباط بوده‌است، او دلیل شلوار پوشیدن خود را اینگونه توضیح داد که « بهتون اعتماد بیشتری میشه و دستمزد بیشتری میگیرید.»
در ماه‌های آینده بعد از آزادی اما اسنودگراس، در جای جای آمریکا زنان به شلوار پوشیدن روی آورند، زنان بسیاری به خاطر پوشیدن شلوار بازداشت و زندانی شدند ولی خبری از اما اسنودگراس نبود، شاید به استرالیا فرار کرده بود، شاید زندانی شده بود و شاید با تغییر قیافه و شلواری به تن جاده‌های آمریکا را درمی‌نوردید.

دسته‌ها
مد قبل از سال ۲۰۰۰

مد در هشت دهه قبل از قرن بیست

در صد سال گذشته، مد دهه ۱۹۲۰ به عنوان پر زرق و برق ترین و خلاق‌ترین دوره‌های تاریخ مد مدرن شناخته می‌شود، مهمترین نکته در مورد مد دهه‌ی ۱۹۲۰ قابل تشخیص و متمایز بودن آن با سایر دهه‌ها است، مد در دهه ۱۹۲۰ مانند یک شبح سیاه سفید و بلند بود، ظرافت‌ها به چشم می‌آمدن و منحنی‌های بدن به هیچ وجه برجسته نشده بودند. دستکش‌های کوچک و سفید طرفدار داشتند وخز زیادی در یقه و آستین کت‌ها استفاده شده بود وهمه‌ی کفش‌ها معمولا پاشنه های بلندی داشتند. سنجاق سینه و گردنبندهای مروارید اکسسوری معمول برای استفاده‌ی زن مدرن بودند. کیف پول به عنوان اکسسوری اصلا رایج نبود زیرا بیشتر زنان پول خود را با صورتحساب پرداخت می‌کردند.
در دهه‌ی ۱۹۳۰ زنان در همه‌جا لباس رسمی می‌پوشیدند، فرقی نمی‌کرد در محل کار یا خانه، تلاش آنها رعایت مد در تموم روزها و تمام مکان‌ها بود، لباسهای که همراه آنها کت بلندی پوشیده می‌شد بسیار محبوب بودند، زنان لباسهای پوشیده‌تری می‌پوشیدند تا سطح کمتری از بدن خود را نشان دهند همینطور تصمیم به حذف کلاه یکی از نمودهای مد در این دهه است. الگوی لباس‌ها همه جذاب و زیبا بود، پر از گل، لباسهای گلدار محبوبترین کالایی بود که یک زن می‌توانست از آن بپوشد، خز همچنان محبوب بود و جالب این‌که در این دوره طراحی و دوخت لباس به عهده خود زنان بود، بازیگران زن نیز لباسهای پر زرق و برق می‌پوشیدند، و موهایشان را نزدیک سرشان جمع می‌کردند.
مد در دهه ۱۹۴۰ واضح‌تر از دهه‌ی قبل خودش بود، جدیدتر و جمع‌وجور تر بود، حتی با این‌که صنعت مد در دهه ۱۹۴۰ به جنگ جهانی دوم مغلوب شد، مانع طراحان مد از طراحی و دوخت لباسهای پرزرق و برق نشد، البته که بعد از اتمام جنگ اوضاع عجیب‌تر از قبل شد. دستکش یک ضرورت بود، تقریبا هیچ تصویری از زنان در دهه‌ی ۱۹۴۰ پیدا نمی‌کنید که بدون دستکش باشند، دیده شدن انحناهای بدن بسیار پرطرفدار شدند، شانه‌های و سینه‌ها به طرز بی‌پروایی در معرض دید بودند، پوشیدن کت بارانی خوش پوش و خز دار در فصلهای گرم هم جزو ضرورتهای رعایت مد در این دهه بود.
مد در دهه پنجاه از ابتدا تا انتها بسیار متفاوت بود. این دهه شاهد معرفی سبکهای جدید و زیادی بود که به دهه ۱۹۲۰ ادای احترام می‌کردند، خط کمر در دهه ۱۹۵۰ یک مسأله‌ی بسیار مهم بود، البته بعضی از زن‌ها لباسهای تنگ و یک راسته‌ی دیور را که بدون کمربودند دوست داشتند که به آنها Sack Drees می‌گفتند. در نخستین سالهای بعد از جنگ جهانی توسط مورخان به عنوان دوره‌ی گذار مد تلقی شد، مشخصه اواخر این دهه، موها کوتاه و مدرن شد و خط کمر کوتاهتر.
دهه شصت از هر نظر دو قطبی بود، مثلا مد اوایل دهه شصت کاملا یادآور ۱۹۵۰ بود، محافظه کار و خب البته کلاسیک تر، ولی در اواخر دهه شصت کاملا برعکس بود لباسهایی با رنگ روشن، پیرآهن کرواتی، موهای بلند، دامن‌های کوتاه. اواخر دهه شصت مد مانند یک اجاق گاز قدیمی‌ منفجر شد؛ زنان نسبت به گذشته پوست بیشتری از خود را به نمایش گذاشتند، برای اولین بار در قرن نوزدهم لندن مرکز دنیای مد بود، تهاجم انگلیس به فرهنگ‌ها با بیتلز تمام نشد آنها همه‌ی قسمت‌ها مخصوصاً مد را در آن سال‌ها تحت اختیار خود گرفتند.
مانند دهه‌های قبل، مد این دهه نیز از ابتدا تا انتها تغییر کرد اما تغییر مد در دهه‌ی هفتاد با دهه شصت قابل مقایسه نیست و اینگونه شناخته نمیشود با این حال مطمئنا سبک سالهای اول دهه هفتاد مانند دهه شصت و اواخر آن مانند دهه‌ی هشتاد بود. پرررنگترین مسأله در لباس زنان در دهه‌ی هفتاد شلوار بود، زنان در همه‌جا شلوار می‌پوشیدند، مدیران زن، بازیگران، زنان در خانه و زنان در مهمانی شلوار جین داشتند، این متمایزترین اتفاق در مد دهه‌ی هفتاد بود، مهمتر از همه زنان سرانجام می‌توانستند هر آنچه را که می‌خواستند بپوشند، البته که نقش‌های جنسیتی هنوز نقش مهمی در انتخاب کمد لباس داشت اما در مقایسه با دهه های قبل مد زنان در دهه ۱۹۷۰ چیزی خلاصه از انقلاب در مد بود.
در دهه هشتاد مد برای زنان تغییرات چشمگیری کرد، از لباس و پارچه تا مدل مو، تقریبا چیزی بدون تغییر نماند اما این اتفاق سریع صورت نگرفت، در اوایل دهه هشتاد زمان پارچه‌های نرم و رنگهای خنثی را ترجیح می‌دادند تقریبا گویا رنگ دشمن بود و بز تنها گزینه، البته قهوه‌ای، برنزه و نارنجی نیز استفاده میشد و نئونی که مد دهه هشتاد را مشهور کرد.تقریبا در این دهه تقریبا هر زنی صاحب روسری بود، توجه به یقه و آستین لباس زیاد بود، بلوز‌های ابریشمی بازگردانی شدند و اسپری مو یک روتین در زندگی زنان بود.

مد در دهه‌ی نود بسیار متمایز بود. درحالیکه مانند دهه‌ی قبل خود مطرح نبود، دهه نود سعی کرد، رفتار باهوش و کلاسیک‌تری از خودش نشان دهد. لباسهای متداول دهه نود شامل، لگ‌های تنگ مشکی با لباسهای اورسایز (سایز بزرگ)، کفش‌هایی زنانه‌ای که پاشنه های بلندی نداشتند، تی‌شرت‌های پشمی، جین تمام لباس‌ها؛ تی‌شرت، ژاکت، دامن، کفش‌های اسپورت تابستانی، لباس به رنگ‌ مات، لباسهای ابریشمی، یقه اسکی(زیر ژاکت یا ژاکت)و …مانند سایر دهه‌ها، مد از ابتدای دهه‌ی نود تا پایان آن به طرز چشمگیری تغییر کرد، شروع تغییرات مد دهه‌ی نود از سال ۱۹۸۹ بود، البته که تا سال ۱۹۹۳ نگاه همان نگاه دهه هشتاد بود اما تا سال ۱۹۹۴، همه سبک خود را تغییر داده بودند جواهرات دست ساز و لباسهایی که سلف دیزاین بودند بسیار محبوب شده بودند، در آن زمان مد دهه هشتاد تبدیل به چیز بدی شده بود؛ اسپری مو و آرایش زیاد و لباس چشمک زن برای دهه هشتاد بود و اولد فشن و بد دیده می‌شد، بیشتر زنان الگوها و رنگهای وحشی را نمی‌خواستند، آنها دنبال رنگ های مات و ساده بودند.
با پیشرفت مد در دهه نود، مد به آنچه در طول دهه ۲۰۰۰ می‌بینید شباهت بیشتری پیدا کرده بود، خدا گرنج به تدریج محو شد و لوند و زیبا به نظر رسیدن بازگشت، لباس تنگ دوباره پوشیده شد و زرق و برق به آرامی در حال بازگشت به دنیای مد بود که خبرهای خوبی برای طراحان مد بود که سعی کرده بودند جلوه‌های زیبایی رو به خود جلب کنند

مد در دهه‌ی نود بسیار متمایز بود. درحالیکه مانند دهه‌ی قبل خود مطرح نبود، دهه نود سعی کرد، رفتار باهوش و کلاسیک‌تری از خودش نشان دهد. لباسهای متداول دهه نود شامل، لگ‌های تنگ مشکی با لباسهای اورسایز (سایز بزرگ)، کفش‌هایی زنانه‌ای که پاشنه های بلندی نداشتند، تی‌شرت‌های پشمی، جین تمام لباس‌ها؛ تی‌شرت، ژاکت، دامن، کفش‌های اسپورت تابستانی، لباس به رنگ‌ مات، لباسهای ابریشمی، یقه اسکی(زیر ژاکت یا ژاکت)و …مانند سایر دهه‌ها، مد از ابتدای دهه‌ی نود تا پایان آن به طرز چشمگیری تغییر کرد، شروع تغییرات مد دهه‌ی نود از سال ۱۹۸۹ بود، البته که تا سال ۱۹۹۳ نگاه همان نگاه دهه هشتاد بود اما تا سال ۱۹۹۴، همه سبک خود را تغییر داده بودند جواهرات دست ساز و لباسهایی که سلف دیزاین بودند بسیار محبوب شده بودند، در آن زمان مد دهه هشتاد تبدیل به چیز بدی شده بود؛ اسپری مو و آرایش زیاد و لباس چشمک زن برای دهه هشتاد بود و اولد فشن و بد دیده می‌شد، بیشتر زنان الگوها و رنگهای وحشی را نمی‌خواستند، آنها دنبال رنگ های مات و ساده بودند.
با پیشرفت مد در دهه نود، مد به آنچه در طول دهه ۲۰۰۰ می‌بینید شباهت بیشتری پیدا کرده بود، خدا گرنج به تدریج محو شد و لوند و زیبا به نظر رسیدن بازگشت، لباس تنگ دوباره پوشیده شد و زرق و برق به آرامی در حال بازگشت به دنیای مد بود که خبرهای خوبی برای طراحان مد بود که سعی کرده بودند جلوه‌های زیبایی رو به خود جلب کنند